A Biblioteca Camilo Gonsar acolleu unha edición moi especial de Simposios Salvaxes, dedicada á Noite Meiga e a todas aquelas persoas que, co seu traballo, compromiso e implicación, contribuíron ao longo dos anos a manter viva unha das celebracións máis emblemáticas de Sarria.
Foi unha tarde para falar de cultura popular, de memoria compartida, de asociacionismo e tamén de futuro. Un encontro pensado para recoñecer o valor dunha festa que forma parte da identidade sarriá e que continúa medrando grazas ao esforzo colectivo de moitas persoas, entidades e veciñanza.
Un encontro para lembrar a historia da Noite Meiga
A Noite Meiga é moito máis ca unha celebración. É unha expresión da cultura popular, unha cita que une tradición, participación e sentimento de comunidade. Por iso, dedicar un Simposio Salvaxe a esta festa supón tamén abrir un espazo de reflexión arredor do que significa, do camiño percorrido e do papel que segue a ter na vida cultural de Sarria.
Durante o encontro, compartíronse experiencias, lembranzas e reflexións que axudaron a poñer en valor non só a festa en si, senón tamén todo o traballo que hai detrás dela. Porque cada celebración que perdura no tempo leva consigo horas de organización, ilusión, aprendizaxes, retos e moitas persoas implicadas.
Voces que forman parte desta historia
Desde aquí queremos agradecer especialmente a participación de Belén Fernández, Iván Pereiro e Julio Francisco “Gua”, que achegaron a súa visión e experiencia arredor da Noite Meiga. As súas intervencións permitiron recuperar vivencias, analizar a evolución da celebración e destacar a importancia de seguir coidando este tipo de manifestacións culturais.
Tamén queremos agradecer a Julio Paramo o seu labor como moderador, guiando unha conversa chea de contido, memoria e emoción. Grazas á súa moderación, o encontro converteuse nun espazo próximo, participativo e enriquecedor, no que se puido falar con calma do pasado, do presente e do futuro da Noite Meiga.
Estes espazos de diálogo son fundamentais para entender a dimensión real dunha festa. Axudan a lembrar de onde vimos, a recoñecer o traballo feito e a pensar como seguir fortalecendo aquilo que nos identifica como comunidade.
O papel imprescindible da Asociación Meigas e Trasgos
Neste Simposio Salvaxe tamén se puxo en valor o labor desenvolvido pola Asociación Meigas e Trasgos ao longo dos anos. O seu traballo foi fundamental para o crecemento, consolidación e continuidade da Noite Meiga, unha celebración que hoxe ocupa un lugar destacado dentro do calendario festivo e cultural de Sarria.
O asociacionismo ten un papel esencial na conservación e dinamización da cultura popular. Sen persoas dispostas a organizar, coordinar, propoñer e manter viva a ilusión, moitas tradicións correrían o risco de perder forza co paso do tempo. Por iso, recoñecer ese esforzo é tamén unha forma de agradecer todo o que fai posible que a Noite Meiga siga sendo unha celebración viva.
Un logro colectivo para Sarria
O recente recoñecemento da Noite Meiga como Festa de Interese Turístico de Galicia supón unha gran alegría e, ao mesmo tempo, unha confirmación do valor desta celebración. Trátase dun logro colectivo que pon en valor o traballo de moitas persoas, entidades e veciñanza que, durante anos, contribuíron a facer medrar esta festa.
Este recoñecemento non pertence a unha soa persoa nin a unha única entidade. É froito dunha suma de esforzos, dunha historia compartida e dunha aposta continuada pola cultura, pola tradición e pola participación popular.
Grazas por facer posible este encontro
Queremos agradecer tamén a todas as persoas que asistiron e participaron neste Simposio Salvaxe. A súa presenza fixo posible unha tarde de diálogo, memoria e orgullo pola nosa identidade.
Encontros coma este lembran que a cultura popular non só se celebra: tamén se conversa, se pensa, se coida e se transmite. A Noite Meiga forma parte da historia viva de Sarria, e seguirá medrando mentres haxa persoas dispostas a mantela presente, compartila e proxectala cara ao futuro.
Desde Meigas e Trasgos, grazas por seguir facendo camiño arredor dunha celebración que sentimos como propia e que fala de quen somos.
