Noite de conxuros e de desconxuros.
Xa veñen as meigas pra facer conxuros.
Se veñen as meigas pra facer conxuros,
Noite de conxuros e de desconxuros.
Xa veñen as meigas pra facer conxuros.
Se veñen as meigas pra facer conxuros,
será boa noite damores e arrulos.
Pra facer feitizos traen neve de Ancares,
flor de toxos verdes, brétema dos mares.
Todo ven revolto con lume de estrelas,
fan xurdir ledicias e olvidar as penas.
Fuxan, fuxan
tronos e furacáns,
pestes, malas bruxas,
sapos e alacrás.
Xa veñen os trasgos polas carballeiras,
xa veñen os trasgos á terra máis meiga
que se chama Sarria, a máis feiticeira.
Do Courel trouxeron, en noite de luar,
gotiñas de orballo que fan namorar.
Brincan á fogata ao son do pandeiro,
xa temos queimada, toquen o pandeiro.
Fuxan, fuxan
tronos e furacáns,
pestes, malas bruxas,
sapos e alacrás.
Noite Meiga, Noite Meiga, Noite Meiga.”